I am both a healer
and a harmer.
I fix everyone I can
but in the end,
I have no strength left
to heal myself…
Bu şiiri bana beni çok uzun zamandır tanıyan bir arkadaş yolladı… “İşte bu sensin, sevdiklerine sonuna kadar veren ve sonunda sıra kendine geldiğinde yetemeyen güzellik… Ama unuttuğun , düştüğün zamanki ayağa kalkışın”
“Sana senin verdiğin değerden fazlasını vermeyen kimse için eğilme, bunu sakın unutma, şimdi kendini toparla ve yeniden parlamaya başla ışığım”
Koca kafam,
Bazen toparlanmak için silkelenmek, üzerindeki ağırlığı atmak lazım, ve bazen bunu bir dostun yapması gerekir… Acımasızca gelebiliyor, ama içindeki irini hıçkırarak akıtacağın bir omuz varsa, yeniden başlamak daha kolay oluyor.
Evet biraz acıdı ama iyi de geldi ,
Ayse Tugcu 