Size de bazı zamanlarda evrenin size bir mesaj vermeye çalıştığı gibi bir his geliyor mu?
Bu sabah güne başladığımdan beri dinlediğim parçaların sözleri, farklı arkadaşlar ile yaptığım farklı muhabbetlerde ana fikir “yoluna bak”idi
Kaç kere insanın düştüğü, dibe battığı ve yeniden ayağa kalkmak için verdiği çaba hakkında konuştuk…
Koca kafa beni çok sakin , kabullenmiş , durulmuş buluyormuş… eee biraz dibe doğru çöküyorum zira… debelenirsem, bağırmaya çalışırsam daha zorlu ve acılı olacak batmam. Bu nedenle bıraktım kendimi fiziğin veya neyse işte onun kanuna 🙂

Evren sadece müziklerle, beklenmedik muhabbetler ile değil aynı zamanda aniden karşıma çıkarttığı yazılarla da iletiyor mesajını.
Hatta fotoğraflarla…
Şu an için dipte olan biri olarak söylüyorum affediniz; sakın karşıma çıkma zira bugüne kadar hiç karşılaşmadığın bir ben ile karşılacağına eminim… midemde öfkeden uçuşan sinekleri sana yolladım ve şayet o güzel güzün karşıma çıkarsa Picasso’nun cubik akımına uygun hale getirebilecek 20 kaplan gücüm var 🙂 ve sakın güldüğüme bakma, çünkü onun ardında senin için kötü hissiyatlar var.
Kısaca evren bana senin ağzını burnunu severek yoluma gitmemi önermekte . Merci şekerim