Canım, minik , güzel kızım…
Söyleyecek çok şey yok çünki kelimeler inan sensizliğimi anlatacak ifadeler içermiyor bile…
Bir sene oldu sensizliğim, kucağımızda son nefesini verişin , o güzel yüzünü , burnunu öpüşüm ve seni bir daha dokunamayacağım, koklayamayacağım toprağa verişim hepsi koca bir sene önce oldu.
O gün yüzünü, patilerini sildiğim havluyu bazen kokunu duyayım diye kokluyorum, ama o da bıraktı beni.
Hala korktuğumda, güç istediğimde, haksızlıklarda , ağladığımda, mutsuz olduğumda eskisi gibi sana sığınıyorum melek kızım. Ve sen hep yanımda oluyorsun biliyorum. Ama yine de yanıma gelip kalbimin üzerinde yatışını, patini boynuma dolayışını çok özlüyorum.
Melek kızım “seni seviyorum “ cümlesi bile yetersiz…
Sen biliyorsun
Sen benim ruhumdun
Ayse Tugcu 