Alkolü çok sevmem diyecek oluyorum da bir bakıyorum belki de seviyorumdur emin değilim zira içiyorum…
Özellikle de benim kızlarla , zaten başka kim ile olacak ki?
Alkolü aldığın ortam önemlidir, gevşeyebileceğin , ruhunun ağzını açmasından utanmayacağın, bunu aleyhine kullanmayacak kişilerle olmamalısın. Sabah kalktığında ” anam ben ne ettim” dehşetini yaşamayacağın kişilerle oturulmalı o sofraya…
İşte tam da bu nedenle ben hayatımdaki 2 kadın ile içiyorum. Çünkü birbirimize karşı kötü niyetimiz yok, hepimizin hayatında kendi sorunları var ve çıkışı bulamadığımızda beraber ağlayabiliyor, tartışabiliyoruz. Sapıklığın , komikliğin dibine inebiliyorken bu konuda utanmamamıza gerek olmuyor. Ertesi günden korkmuyoruz, birbirimizi saymayacağımızı biliyoruz.
Bekarım mesela sarhoş olmaya başlamadan önce kızarmaya başlar, sonra eline aldığı elektronik sigarasından bir nefes çekerek ,” bakın şimdi çok ciddi bi şey diyeceğim” diyerek cümlesine başlar.
Evlim’de ise alkolün damarlarında parti vermeye başladığını kocası için ” oyyy oyyy gurban olurum ben sana” cümlesi ve akabinde yapılacak bir şey için “yapmayan şerefsizdir” cümlesi bildirir. Genelde tam da bu evrede devreye ben girerek kendisinin videosunu çeker ve unutmaması için kendisi ile paylaşırım 😛
gecenin ilerleyen saatleri birbirimizi ne kadar sevdiğimiz , ne kadar harbi olduğumuz gibi iltifatlarla devam ederken, aramızda yaşanan veya birimizin yaşadığı en berbat olaylarla dalga geçmeye de başlarız.
Ben ise genelde hep kontrollü olmaya çalıştım o masada Dün geceye kadar…
Aslında sadece 3 tane bira içmiştim… Ama bekarım “eve gitme bende kal ” dediğinde ayık kalmama bir gerekçem de kalmadı. Bir de üstüne içimde birikmişlerin tortusu olunca “koy ver gitsin” dedim ve akışa bıraktım kendimi… Hayır dağılmadım. Hatta hiç sarhoş olmamış gibiymişim dışarından. Gel gör ki içerisi hiçç öyle değildi.
Evlimi evine nasıl bıraktım, bekarıma gittiğimde annesine, babasına ne dedim , kendimi nasıl yatağa attım bilmiyorum 🙂
Şu anda bildiğim ise, sesimin kalınlaşmış olduğu , dün gece çok eğlendiğim , bazı şeyleri hatırlamamakla (nasıl geldik, neye söz verdik vb….) birlikte kimse hatırlamadığı için sonrasında hatırlamak için çekilen videoların bile hükümsüz olarak umurumda olmaması 🙂 Bekarımın hep dediği gibi “kontrolü bırak , kendini bırak bir kere” cümlesine sonunda uyabildim.
Sıklıkla maddi ve manevi olarak yapabileceğim bir şey değil, ancak şu dönem için o kadar iyi geldi ki anlatamam.
Bugün mesela kimseyle uğraşacak halim yok böyle adeta pamuk gibiyim, gerçi sabah ofise girerken mesai arkadaşlarından birinin kazağının rengi dehşet bir tepki vermeme neden oldu ama… Pamuk gibiyim. Kendini bırakabilmek ne güzelmiş 😈
Ayse Tugcu 