Hayal meyal hatırlıyorum o geceyi. Beşiğimden alındım ve babamın kucağında gecenin karanlığında sokakta koşar adımlarla doktora gidişimizi.
Annem korkuyor olmalı zira anlattığına göre ablamın aksine hiç öyle çabuk hastalanan bir çocuk değilmişim, yani gecenin bir yarısı onları uyandırdıysam nedenim ciddi.
Doktora girerken ağladığımı ve korktuğumu çok iyi hatırlıyorum, zira o zaman için son moda olan saç çeken maymun oyuncağını doktor ağlamam dursun diye kucağıma verip bir de maymun saçımı çekince nam-ı diğer “Ayşe Osman” karakterime bürünerek o pahallı oyuncağı kırmıştım 😅. İşte o zaman rahatlayıp ağlamamı kesmiştim.
Teşhis neydi hatırlamıyorum ama eve gelip beşiğe yeniden yatırıldığımda babamın elinin alnımda duruşunu hatırlıyorum.
Büyü gibiydi, babamın o büyük yumuşak avucunu alnıma koyması sanki bir anda geçirmişti hastalığımı.
Ayse Tugcu 